[ سوره ص ‹ 38 › : آيات 41 تا 44 ] وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّه أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَعَذابٍ ‹ 41 › ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَشَرابٌ ‹ 42 › وَوَهَبْنا لَه أَهْلَه وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرى لأُولِي الأَلْبابِ ‹ 43 › وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِه وَلا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْناه صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّه أَوَّابٌ ‹ 44 › ترجمه : 41 - به خاطر بياور بنده ما ايوب را ، هنگامى كه پروردگارش را خوانده كه شيطان مرا به رنج و عذاب افكنده . 42 - ( به او گفتيم ) پاى خود را بر زمين بكوب اين ، چشمه آبى خنك براى شستشو و نوشيدن است . 43 - و خانواده اش را به او بخشيديم ، و همانند آنها را با آنها قرار داديم ، تا رحمتى از سوى ما باشد و تذكرى براى صاحبان فكر . 44 - ( و به او گفتيم ) بسته اى از ساقه‌هاى گندم ( يا مانند آن ) را برگير و به او ( همسرت ) بزن و سوگند خود را مشكن ، ما او را شكيبا يافتيم ، چه بنده خوبى كه بسيار بازگشتكننده به سوى خدا بود